اقاليم حياتي و رويشگاه هاي طبیعی ايران(2) 2.منطقه بلوچي     منطقه بلوچي از مرز پاكستان در جنوب شرقي ايران به صورت نواري شروع وسواحل درياي عمّان وخليج فارس را در بر مي گيرد، به طوريكه بوشهر در حدّ غربي اين منطقه قرار گرفته است. منطقه بلوچي 5% ايران را شامل مي  گردد. عناصر رويشي اين منطقه متعلّق به نواحي نيمه گرمسيري وسند وسوداني است.  آب وهوا وخاك ــ  نزولات ساليانه منطقه بلوچي در قسمت جنوب شرقي بلوچستان ومكران بين 100 تا 200 ميليمتر وقسمت جنوب غربي آن تا300 ميليمتر مي رسد . بارندگيها عموماً در فصل زمستان است. رطوبت نسبي هوا بالا وبين 60 تا 80 درصد است. تابستانها بسيار گرم وزمستانها ملايم مي باشد. منطقه بلوچي داراي خاكهاي قهوه اي ودر سواحل درياي عمّان وخليج فارس شوره زار مي باشد. پوشش گياهي ــ  با وجود قلّت  بارندگي ، فلور منطقه بلوچي بسيار غني بوده به طوريكه رستنيهاي آن انبوه تر از آن چيزي است كه انتظارش مي رفت درختان ودرختچه هاي ويژه اين منطقه عبارتند از انواع كرت يا آكاسيا    ( A.seyal,  A.nubica Acacia  arabica )  ، كهور(Prosopis spicigera) كنار (Ziziphus sinpa-christi) ،استبرق(Calotropis prosera) انواع گز (T.stricta ,T amarix articulata) ،خرزهره (Neriom odorom) كتور(Stocksia brahuica) داز يا نوعي خرما(Nannochops  ritchieana) پرخ (Euphorbia larica) و بالأخره خرما(Phoenix dactiliferae) را مي توان  نام برد. گونه هاي يك ساله در اين منطقه فراوان وعموماً زير پوشش درختان ودرختچه هاي فوق را تشكيل مي دهند. گونه Stipa capensis  كه درفصل زمستان رشد ونمو مي نمايد از گندميان يك ساله مهمّ اين منطقه است .(به شكل 1 ـ 9 نيز مراجعه شود).گندميان چند ساله مهمّ اين منطقه عبارتند از:Cenchrus ciliaris Pennisetum orientale ,Panicum anticum و دراراضي شور  Aeluropus repens . بقولات اين منطقه عموماً از گونه هاي مناطق گرمسيري شامل جنسهاي:Crotolaria  ، Phynchosia  ، cajanus  وغيره مي گردند.